Yarım yüzyıl önce Yakacık
2 / Ekim / 2008 
Anılardan damlalar…
Eski Yakacık’ı daha önceki bir yazımda (şurada) anılarla dile getirmeye çalışmıştım. Bu yazıya gönderilen değerli yorumlarla bu konudaki bilgi açığımız epeyce kapanmıştı. Tek eksik olan eski fotoğraflardı. Onları da sağolsun gazeteci ağabeyimiz Sn.Fethi Satıcı gönderdi. Kendisine aşağıdaki yazı ve değerli fotoğraflarını buradan paylaşıma açtığı için teşekkür ediyorum.
Birinci fotoğraf Hasan Paşa İlk Okulu zannedersem 2.sınıfla ilgili.Sınıf arkadaşlarımın bazılarını hatırladım.Öğretmenlerimiz Yakacıklı Muzaffer Sağun,Kevser öğretmen. Sınıf arkadaşlarım Rahmetli Doğan Kesici ve Yavuz Kahraman.Yaşadıklarını tahmin ettiğiğim ise şunlar. Cemalettin Bayramoğlu,Tülay Aykut,Selma Tozan,Muzaffer Bicioğlu,Tayfun Yolalan, Fethi Satıcı, Taner,Rüstem,Mehmet ve Yetiştirme Yurdu öğrencileri idi.İsim ve soyadlarını hatırlayamadım.
Kız arkadaşlarımız. Seyhan,İsmet,Semaat,Ayten,Nur,Belma,Nuran,Sevgi,Hayriye.Diğerlerini hatırlayamadım.Yıl muhtemelen 1949-1950.
[ O zamanın ilk okul kıyafetlerini anımsayan vardır. Beyaz yakalar nasıl tahta gibi sert olurdu koladan. İnsanın boynu kesilirdi. İlk okul çocukları artık siyah önlüklü beyaz yakalı değil. İlk okullar da artık ilk öğretim oldu ya...]
[Ayazma'da gezmeden dönen hanımlara bakar mısınız? Karınca belli hepsi. Peki kravatlı, takım elbiseli çay bahçesine giden kaldı mı artık?]
[İstanbul'un balkonu Yakacık'a yazlığa gelenlerin eğlencelerinden biri de sinemalar. Fethi bey bu sinemayla ilgili anılarınızı da paylaşmaz mısınız?]
Daha öncede yazmış olduğum gibi 1962 yılında Hasanpaşa ilk okulundan mezun oldum.Öğretmenim Rahmetli Muzaffer Sağun’u unutmam mümkün değil.O benim için bir anne sevgisi ile bana yaklaştığı,beni bir anne sevgisi ile kucakladığını ömrüm oldukça unutamıyacağım.Yakacık ve Hasanpaşa ilkokulu bloğunda daha öncede yazmış olduğum gibi baş öğretmenimizin odasında öldüğünü,okul hizmetlisinin More adını taktığımız bir göçmen olduğunu,Kevser öğretmeni,Memnune Hotunoğlu öğretmenimi unutamam.Ozamanlar elimize geçen üç beş kuruş ile bakkal dededen ekmeğimizin arasına bulamaç koydurur yerdik.En büyük lüksümüz keçi boynuzu almak,zaman zamanda bakkal abdi amcadan zambo sakızı almaktı.Bakkal dededen aldığımız karamellerden,Abdi amcadan aldığımız sakızlardan çıkan resim ve küçücük oyuncaklar bizim hayal dünyamızı şekillendirirdi.Yakacık meydanındaki manav Selami abiyi,çınar altı çay bahçesinin sahibinin (sanırım ikizlerdi.)çocukları olan (isimlerini Hasan ve Hüseyin olarak anımsıyorum.)kişileri hatırlıyorum.Yurdun Yemekhanesi aynı zamanda düğün salonu,sinema ve karagöz hacıvat gösteri yeriydi.O zamanlarda Yakacık bostanlar,zeytinlikler,cıvıl cıvıl ispinoz,saka kuşlarının,her taraftan tatlı menba sularının fışkırdığı,harikulade doğası,tertemiz havası ile gerçek bir masal beldesiydi.Bütün bunları yaşamış,görmüş biri olarak aradan geçen elli seneye yakın bir zaman sonra Yakacığı eskisi gibi bulamıyacağım şüphasiz.Bu yüzden Yakacığa gidip hayallerimi yıkmakta istemiyorum.Saygılarımla.
merhaba! ben selma tozanın torunu emek teyzem ve annem bu eski resimleri görünce büyük bir şok yaşadık … anneannem de mutlu oldu yayınladığınız için teşekkür ederiz… hepimiz çok duygulandık…anneannemin selamları var … sağlıcakla kalın…
Selamlar
Ben fotoğraflardaki İsmet Atalan(KIYICI)’nin kızıyım.Annem bu siteden bahsedince girip baktım.Gerçekten çok güzel olmuş,ellerinize sağlık.
Annem de ben bu yazıyı yazarken büyük ihtimal komşusundan yazıyı okumak ve resimlere bakmakla meşguldür.
Ben de anneme gittiğimde eski zamanlardan kalma resimlerden alıp buraya eklemek isterim.Eski Yakacık zamanlarından.Bu arada annem ayakta görünen gençlerden en soldaki