Nedir Attila İlhan bir ‘78’li için?

Posted On 7 / Ekim / 2006

Filed under Edebiyat

Comments Dropped 6 responses

atilla_ilhanBiz 78’liler söylediklerimizle değil, söylemediklerimizle var olduğumuzu sanırız. Attila İlhan ise her zaman söyledikleriyle var. Söylemek gerek:
Onunla ilk tanıştığımızda emekçiye gazeller söylüyordu Attila İlhan; Grev oylaması yapılan günlerdi. Fabrikalarda sokak tiyatrosu yapardık. Allende Allende diyordu haber spikerleri. Anlıyorduk Şili’nin ve Jara’nın destanını. Gizli yargılanıyorduk onunla birlikte ağır cezada. Akşamları haberleri Viet-Kong basıyordu. “Toplumcularız karakollarda açtık gözümüzü” diyordu. Anlıyorduk.

Salı Zinovyef çarşamba Radek perşembe Bukharin kurşuna diziliyordu. Anlamıyorduk. Prag’ta “bir komünist kendini asıyor”du. Yine anlamıyorduk. “Sen de birgün elbet ferahfezayı seveceksin diyordu” en solcu bildiğimiz öğretmen. İnanmıyorduk.

Dev-Lis’i polis basıyordu. Eski yeni Bomonti bahçelerine saklanıyorduk. Yasak broşürlere bakmıyorlardı bile. Silah arıyorlardı habire. Çoluk çocuğun elinde tabancalar. Genç ölüler Beyazıt sokaklarında. Hep “ellerimizde yüreklerimiz.” Kuru fasulye kazanı kaynıyordu Beşevler derneğinde. Kızların gözlerini karıştırıyordu Attila İlhan “dumanlı bir eylül akşamı loşluğuna.” Bulgar kaçağı tamirci Çiftehavuzlar’da komünizm dersi veriyordu. Nişantaşı gençleri Taşlıtarla’da gecekondu tutuyordu. “Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı,” herbiri. Hisarüstü halkına “bilinç” taşınıyordu. Sonra geçti günler; “şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız.”

Taksim’in ıslak karanlığında son otobüse yetişememek, onu görmekti Pandorosa’da. Yahut Alayköşkü’nde Sanat Olayı’nda, o ne kadar tutuklunun günlüğünü tamamlayıp başka günlüklere kucak açmış olsa da. Oysa “ne kadar azdır yaşadığımızdan yaşadığımızı sandığımız.” Oysa “gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız.”

“Gün döndü geceler uzar hazırlık sonbahara
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar müjgan’la ben ağlaşırız.”

Reklamlar

6 Responses to “Nedir Attila İlhan bir ‘78’li için?”

  1. b a v e r

    gözlerim doldu.
    eski günlerim geldi aklıma.
    anlatacak çok şey var.
    sana saygılarımı sunuyorum 🙂
    çok ama çok güzel bir yazı.
    hepsinden öte birikimli bir insanın kaleminden çıkmış.
    tebrik ederim.
    buharin kuru kuru değil.
    zinovyev’de öyle değil.
    ve kalemin de…

  2. nicomedian

    Hoş geldin Baver,
    Attila İlhan’a ‘aşk şairi’ yaftası vurularak Ümit Yaşar muamelesi yapılması beni rahatsız ettiği için yazdım biraz da. Görüşlerini beğenip beğenmemek ayrı konu, fakat o memleket meseleleri üzerine çokça düşünmüş bir insan aynı zamanda. Cebbar Oğlu Mehemmed’i -ki vatan şiiridir- ve Duvar’daki şiirleri yazdığı lise yıllarından başlayarak hem de… Bence onun vatansever yanının daha çok öne çıkarılması lazım.
    Öte yandan sana bu güzel satırlar için teşekkür etmeden geçmek olmaz. Galiba evet, konuşacak çok şey var…
    Dostlukla ve senin dediğin gibi selametle.

  3. yazan

    11 Ayin Sultani icin yazmis oldugunuz yazilar icin tesekkür ederim.Ailecek Mutlu Bayramlar dilegi ile.
    Saygilarimla.

  4. nicomedian

    Ben de size ve tüm ailenize mutlu bir bayram ve huzurlu günler dilerim. Sizden haber aldığıma sevindim.–>

  5. Ali Cem İlhan

    Yazılarınızı beğeni ve dikkatle okudum. Ayrıca yakın yollardan geçtiğimizi görmekten de özel bir keyif aldım. Ama ötesi de var tabii… Birisi Attila İlhan ve sizin ona sahip çıkış biçiminiz ikincisi ise Dev-Lis, yeni ve eski bomonti…

    Özetliyeyim kısaca düşüncelerimi:

    Attila İlhan amcam olur; ve onun vatansever yanına sahip çıkmanız beni ne kadar mutlu etti bilemezsiniz. Onun adeta bir şarkı sözü yazarına indirgenmesi ( ki burada lütfen şankı sözü yazarlığını küçümsediğim düşünülmesin ) beni ne kadar mutsuz ediyor bilemezsiniz… Bu konuda babamın bir yazısı vardır “Yurt milliyetçiliği” adlı dikkatinize sunmak isterim: http://www.tilahan.net/default.asp?lang=0&hnd=1&pId=6&prnId=6&ord=5&fId=7&dbId=719

    Öte taraftan Dev-Lis’e gelecek olursak; Mavi Saray İşhanı gözümde canlandı bir an… suskun 78’liler bab’ından…

    Bir ara Fransızca kelimeleri imlası ile düzgün yazışınıza bakıp SJ’li olduğunuza bile varsayabilirim ama emin olamadım…

    Son sözüm şu olsun: Bu çok mutlu bir tesadüf oldu bugün benim için; teşekkür ederim size…

    Sevgi ve saygılarımla

    Ali Cem İlhan

  6. nicomedian

    Ali Cem bey,
    Benim için de çok mutlu bir tesadüf. Attila İlhan’ın fikirlerini yaşatan bir yeğeni olması ve bu güzel satırları yazması beni duygulandırdı gerçekten. Onun için hazırladığınız web sitesini içerik olarak doyurucu ve güzel buluyorum. İlhan’ın yeğeni olma onurunu böylesine alçakgönüllülükle, şu batılıların ‘low profile’ dedikleri biçimde taşımanızı ise çok takdir ettim.
    Elbette Kadıköy’ün eski hallerini birlikte dillendirecek birini bulmak da beni çok sevindirdi.
    Ne yazık ki SJ’li değilim. İngilizce çevirmeni olmama rağmen Fransız dilini de çok seviyorum. Çocukken Galatasaray Lisesi’ne girmek için bir mektup bile yazmıştım lise müdürüne ve aldığım cevap mektubunu hala saklıyorum. Ben Erenköy Kız Lisesi’nde Fransızca öğrendim ama şahane bir öğretmenden. Öyle sevdirdi ki bu dili her birimiz mutlaka Fransa’ya gitmek gibi hayallerle dolmuştuk. Kendisini bu vesileyle saygıyla anıyorum.
    Yine beklerim. Sevgiler, selamlar.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s